เตรียมรับยุคหลังควอนตัม: มาตรฐานพร้อมแล้ว และเส้นตายอยู่ที่ปี 2035

มาตรฐานสามฉบับแรกคืออะไร

• FIPS 203: มาตรฐานกลไกห่อหุ้มกุญแจแบบ Module-Lattice ใช้สำหรับการแลกเปลี่ยนกุญแจ ซึ่งเป็นจุดที่ต้องเปลี่ยนก่อนเป็นอันดับแรก
• FIPS 204: มาตรฐานลายมือชื่อดิจิทัลแบบ Module-Lattice สำหรับการลงลายมือชื่อทั่วไป
• FIPS 205: มาตรฐานลายมือชื่อดิจิทัลแบบ Hash-Based ที่ไม่ต้องเก็บสถานะ ใช้เป็นทางเลือกสำรองบนฐานคณิตศาสตร์คนละแบบ

ทำไมต้องเริ่มตอนนี้ ทั้งที่คอมพิวเตอร์ควอนตัมยังไม่มา

เหตุผลหลักคือรูปแบบการโจมตีที่เรียกว่า เก็บวันนี้ ถอดรหัสวันหน้า ผู้โจมตีสามารถดักและเก็บข้อมูลที่เข้ารหัสไว้ตั้งแต่ตอนนี้ แล้วรอถอดรหัสเมื่อมีเครื่องมือที่ทำได้ในอนาคต ข้อมูลที่ต้องเป็นความลับยาวนาน เช่น เวชระเบียน สัญญา หรือข้อมูลส่วนบุคคล จึงมีความเสี่ยงตั้งแต่วันนี้ แม้เทคโนโลยีที่จะถอดรหัสยังไม่พร้อมก็ตาม

เส้นเวลาที่ NIST วางไว้

แนวทางการเปลี่ยนผ่านของ NIST กำหนดให้อัลกอริทึมที่เปราะบางต่อควอนตัมถูกลดสถานะและถอดออกจากมาตรฐานภายในปี 2578 โดยระบบที่มีความเสี่ยงสูงควรเปลี่ยนเร็วกว่านั้นมาก สำหรับองค์กรที่มีอุปกรณ์อายุยาว เช่น ระบบควบคุมในโรงงานหรืออุปกรณ์เครือข่ายที่ใช้งานนานเป็นสิบปี เส้นเวลานี้ใกล้กว่าที่รู้สึก

สิ่งที่ทำได้ทันทีโดยยังไม่ต้องเปลี่ยนระบบ

งานชิ้นแรกไม่ใช่การเปลี่ยนอัลกอริทึม แต่คือการรู้ว่าองค์กรใช้การเข้ารหัสที่ไหนบ้าง ซึ่งเป็นข้อมูลที่หลายองค์กรยังไม่มี

• จัดทำบัญชีรายการการใช้งานการเข้ารหัสในระบบสำคัญ ทั้งการเชื่อมต่อ การจัดเก็บ และการลงลายมือชื่อ
• ระบุข้อมูลที่ต้องเป็นความลับนานเกินสิบปี เพราะเป็นกลุ่มที่ต้องเปลี่ยนก่อน
• เพิ่มข้อกำหนดเรื่องความยืดหยุ่นในการเปลี่ยนอัลกอริทึมลงในเกณฑ์จัดซื้อระบบใหม่ตั้งแต่ตอนนี้